İçeriğe atla

تب

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: بت, پت, بَٹ, بٞٹ

Arapça[değiştir]

Köken 1[değiştir]

[değiştir]

تَبّ (tebbe

  1. تَبَّ(tebbe) fiilinin mastarı (şekil I)
Çekimleme[değiştir]
Türetilmiş kavramlar[değiştir]

Köken 2[değiştir]

ت ب ب(t-b-b).

Söyleniş[değiştir]

Eylem[değiştir]

تَبَّ (tebbe) I, geniş zaman يَتِبُّ‎‎ (yetibbü)

  1. mahvolmak, mahvolunmak
    • M.S. 609–632, Kur'an, 111:1
      تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ – Ebu Leheb'in elleri mahvolsun, kendi mahvoldu.
  2. (geçişli) yok etmek
Çekimleme[değiştir]
Eş anlamlılar[değiştir]

Köken 3[değiştir]

Eylem[değiştir]

تب (تُبْ) (I)

  1. تَابَ(tābe) sözcüğünün ikinci şahıs eril tekil etken emir kipi çekimi

Osmanlı Türkçesi[değiştir]

Köken[değiştir]

Farsça

[değiştir]

تب (teb)

  1. ateş, hastalık harareti.
  2. sıtma.

Çekimleme[değiştir]