şeytan
| Ayrıca bakınız: Şeytan |
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]- Arapça شيطان (“İslam inancında anti-tanrı”) sözcüğünden. Bu sözcük İbranice √şṭn kökünden gelen şāṭān שָׁטָן (“düşman, iftiracı, şeytan”) sözcüğünden alıntıdır. İbranice sözcük şāṭan שָׁטַן (“iftira etmek, kandırmak”) fiilinden türetilmiştir.
Söyleniş
[düzenle]Ad
[düzenle]şeytan (belirtme hâli şeytanı, çoğulu şeytanlar)

- (din, mitoloji) Dinlerde ve mitolojilerde insanlara kötülük yaptıran, kötülüklerin sebebi olarak gösterilen ruhani varlık.
- (mecaz, kişilik) Kötü düşünceli, kötü niyetli kimse.
Çekimleme
[düzenle]Ön ad
[düzenle]şeytan
- (mecaz) Çok kurnaz, uyanık kimse.
Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]şeytana külahı ters giydirmek, şeytana pabucu ters giydirmek, şeytan aldatmak, şeytana parmak ısırtmak, şeytana uymak, şeytan diyor ki, şeytan dürtmek, şeytan elini çekmiş, şeytan geçmiş gibi, şeytan geçti, şeytan gibi, şeytanın arka bacağı, şeytanın kıç bacağı, şeytanın art ayağı, şeytanın bacağını kırmak, şeytanın ayağını kırmak, şeytanın gör dediği, şeytanın işi yok, şeytanın yattığı yeri bilmek, şeytan kandırmak, şeytan tüyü olmak
Türetilmiş kavramlar
[düzenle]şeytanarabası, şeytan bezi, şeytan çekici, şeytan elması, şeytanılain, şeytaniğnesi, şeytan kırmızısı, şeytan kuşu, şeytanmasası, şeytanminaresi, şeytan otu, şeytan örümceği, şeytansaçı, şeytan şalgamı, şeytan taşlama, şeytantersi, şeytantırnağı, şeytan tırnağı, şeytan uçurtması, kör şeytan
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Vikipedi'de şeytan
Azerbaycanca
[düzenle]Ad
[düzenle]şeytan
- şeytan