İçeriğe atla

üzgün

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Özgün, özgün

Türkçe

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

üzgün (karşılaştırma daha üzgün, üstünlük en üzgün)

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
üzgündaha üzgünen üzgün
  1. üzülmüş, üzüntü duymuş, mahzun, melul, mükedder
O zamana kadar üzgündü, sesi kısılmış gibiydi. - T. Buğra

Söyleniş

[düzenle]
IPA(anahtar): /yzˈɡyn/

Heceleme

[düzenle]
Heceleme: üz‧gün

Köken

[düzenle]

Türkçe

Kaynakça

[düzenle]

Türk Dil Kurumuna göre "üzgün" maddesi

Çeviriler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]
üzgünce, üzgünlük, üzgünse

Azerice

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

üzgün

  1. bitkin, mutlu olmayan