üzücü

Türkçe

Ön ad

üzücü (karşılaştırma daha üzücü, üstünlük en üzücü)

1. üzüntü veren, acıklı

   Üzücü bir durum.

Çeviriler

çeviriler

• Fince: murehduttava (fi), murhetta tuottava (fi)
• Kırım Tatarca: acınıqlı (crh)
• Rusça: досадный (ru) (dosadnıy), неприятный (ru) (nepriyatnıy), огорчительный (ru) (ogorçitelʹnıy)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "üzücü" maddesi

Azerice

Ad

üzücü

1. yüzücü