övünmek

Türkçe

Eylem

övünmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi övünür) övünmek -ür övünmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi övünür)

1. bir niteliği sebebiyle kendini yücelmiş sayarak bundan abartmalı bir biçimde söz etmek, iftihar etmek

Sonra oyuncakları ile övünen bir çocuk gibi gülümseyerek ilave ederdi.” - Y. K. Karaosmanoğlu

Çeviriler

Onurlanmak övünmek

• Azerice: fəxr etmək (az), lovğalanmaq (az), öyünmək (az)
• Fince: ylpeillä (fi)
• İngilizce: boast (en)
• Tatarca: maqtanu (tt)
• Türkmence: mağtanmak (tk), övünmek (tk)

Kaynakça

Türk Dil Kurumuna göre "övünmek" maddesi

Türkmence

Eylem

övünmek

1. övünmek

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.