ören

Ayrıca bakınız: Ören, oren

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: ö‧ren

Ad

ören (belirtme hâli öreni, çoğulu örenler)

Efes Antik Kenti'nin öreni

1. (arkeoloji, tarih) Ait olduğu eski uygarlık hakkında fikir edinmemizi sağlayan kültür ve tabiat kalıntılarından oluşan alan.

Çekimleme

ören adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ören	örenler
belirtme	öreni	örenleri
yönelme	örene	örenlere
bulunma	örende	örenlerde
ayrılma	örenden	örenlerden
tamlayan	örenin	örenlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	örenim	örenlerim
belirtme	örenimi	örenlerimi
yönelme	örenime	örenlerime
bulunma	örenimde	örenlerimde
ayrılma	örenimden	örenlerimden
tamlayan	örenimin	örenlerimin
2. tekil (senin)
yalın	örenin	örenlerin
belirtme	örenini	örenlerini
yönelme	örenine	örenlerine
bulunma	öreninde	örenlerinde
ayrılma	öreninden	örenlerinden
tamlayan	öreninin	örenlerinin
3. tekil (onun)
yalın	öreni	örenleri
belirtme	örenini	örenlerini
yönelme	örenine	örenlerine
bulunma	öreninde	örenlerinde
ayrılma	öreninden	örenlerinden
tamlayan	öreninin	örenlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	örenimiz	örenlerimiz
belirtme	örenimizi	örenlerimizi
yönelme	örenimize	örenlerimize
bulunma	örenimizde	örenlerimizde
ayrılma	örenimizden	örenlerimizden
tamlayan	örenimizin	örenlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	öreniniz	örenleriniz
belirtme	öreninizi	örenlerinizi
yönelme	öreninize	örenlerinize
bulunma	öreninizde	örenlerinizde
ayrılma	öreninizden	örenlerinizden
tamlayan	öreninizin	örenlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	öreni	örenleri
belirtme	örenini	örenlerini
yönelme	örenine	örenlerine
bulunma	öreninde	örenlerinde
ayrılma	öreninden	örenlerinden
tamlayan	öreninin	örenlerinin

Çeviriler

kalıntı

• İbranice: חורבה‎ (he) (khurba)

Ortaç

ören

1. örmek sözcüğünün geniş zaman ortaç çekimi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ören" maddesi