koyun

Vikisözlük sitesinden

Git ve: kullan, ara
Bu madde 2008 yılında
4. haftanın sözcüğüydü.

Konu başlıkları

[değiştir] Türkçe

[değiştir] Ad

[1] koyun
[1] koyun


Durum Tekil Çoğul
Yalın koyun koyunlar
Belirtme (-i) koyunu koyunları
Yönelme (-e) koyuna koyunlara
Bulunma (-de) koyunda koyunlarda
Çıkma (-den) koyundan koyunlardan
Tamlayan koyunun koyunların

Anlamlar:

[1] (hayvan bilimi, memeli) Geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan.
[2] (mecaz) Verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse.
[3] Kollar arası, kucak.
[4] Göğüsle giysi arası.
[5] (mecaz) Koruyucu, şefkatli çevre.

Bilimsel Adı:

[1] Ovis aries

Örnekler:

[3] "Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem."- Y. K. Karaosmanoğlu.
[4] "Kesesini koynunda taşır."
[5] "Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik."

Köken:

[1] (Eski Türkçe) kon / koy / koyn (küçükbaş hayvan)

Deyimler:

[1] koyun kaval dinler gibi dinlemek, koyunun kaval dinlediği gibi dinlemek‎
[1] koyun gibi
[1] Karaman’ın koyunu sonra çıkar oyunu
[3] koynuna almak, koynuna girmek
[4] koynunda yılan beslemek

Atasözleri:

[1] Koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler
[1] Yabancı koyun kenarda yatar
[1] Ziyan olan koyunun kuyruğu yağlı olur
[1] Her koyun kendi bacağından asılır
[1] Koyun can derdinde, kasap et derdinde

Sözcük Birliktelikleri:

koyun bakışlı, koyun baklası, koyun dede, koyun eti, koyungöbeği, koyungözü, koyun mantarı, koyunyünü, kıvırcık koyun, Anadolu yaban koyunu, Asya koyunu, bozkır koyunu, merinos koyunu, yaban koyunu, koyun koyuna, koyun otu, yüzükoyun

İlgili sözcükler

[1] kuzu

Çeviriler :

Türk Dilleri :

[değiştir] Gagavuzca

[değiştir] Ad

Anlamlar:

[1] koyun

Köken:

[1] (Eski Türkçe) kon

Kaynaklar :

  • Türk Dil Kurumu: "koyun"
  • Sözlerin Soyağacı: koyun

Ayrıca Bakınız: