koyun

Vikisözlük sitesinden

Bu madde 2008 yılında 4. haftanın sözcüğüydü.

Konu başlıkları 1 Türkçe 1.1 Ad 2 Gagavuzca 2.1 Ad

[değiştir]

[değiştir] Ad

[1] koyun
Durum	Tekil	Çoğul
Yalın	koyun	koyunlar
Belirtme (-i)	koyunu	koyunları
Yönelme (-e)	koyuna	koyunlara
Bulunma (-de)	koyunda	koyunlarda
Çıkma (-den)	koyundan	koyunlardan
Tamlayan	koyunun	koyunların

Anlamlar

[1] (hayvan bilimi, memeli) Geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan.

[2] (mecaz) Verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse.

[3] Kollar arası, kucak.

[4] Göğüsle giysi arası.

[5] (mecaz) Koruyucu, şefkatli çevre.

Bilimsel Adı

[1] Ovis aries

Örnekler

[3] "Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem."- Y. K. Karaosmanoğlu.

[4] "Kesesini koynunda taşır."

[5] "Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik."

Köken

[1] (Eski Türkçe) kon / koy / koyn (küçükbaş hayvan)

Deyimler

her koyun kendi bacağından asılır

[1] koyun kaval dinler gibi dinlemek, koyunun kaval dinlediği gibi dinlemek‎

[1] koyun gibi

[1] Karaman’ın koyunu sonra çıkar oyunu

[3] koynuna almak, koynuna girmek

[4] koynunda yılan beslemek

Atasözleri

Ak koyun ak bacağından, kara koyun kara bacağından asılır

Ak koyun kara koyun geçit başında belli olur

Buğday ile koyun, geri yanı oyun

Erkek koyun kasap dükkanına yakışır

Her koyun kendi bacağından asılır

Koyun can derdinde, kasap et derdinde

Kurtla koyun, kılıçla oyun olmaz

[1] Koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler

[1] Yabancı koyun kenarda yatar

[1] Ziyan olan koyunun kuyruğu yağlı olur

[1] Her koyun kendi bacağından asılır

[1] Koyun can derdinde, kasap et derdinde

Sözcük Birliktelikleri

koyun bakışlı, koyun baklası, koyun dede, koyun eti, koyungöbeği, koyungözü, koyun mantarı, koyunyünü, kıvırcık koyun, Anadolu yaban koyunu, Asya koyunu, bozkır koyunu, merinos koyunu, yaban koyunu, koyun koyuna, koyun otu, yüzükoyun

İlgili Sözcükler

[1] kuzu

Çeviriler

Türk Dilleri

• Türkmence: goýun ^(tk)
• Kırım Tatarca: qoy ^(crh)
• Eski Türkçe: ögür ^(tr)
• Eski Türkçe: koyn ^(tr)
• Eski Türkçe: kon ^(tr)
• Tatarca: sarıq ^(tt)

[değiştir]

[değiştir] Ad

Anlamlar

[1] koyun

Köken

[1] (Eski Türkçe) kon

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "koyun"

• Sözlerin Soyağacı: koyun

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Ayrıca Bakınız

• Wikispecies Maddesi: "Ovis aries"