koy

Türkçe

Anlamlar

[1] (coğrafya) denizin, gölün küçük girintiler biçiminde karaya doğru sokulduğu yer, küçük körfez

Köken

[1] (Türkçe)

Deyimler

istemem yan cebime koy

öp de başına koy

Atasözleri

Isıramadığın eli öp başına koy

Isıramadığın eli öp de başına koy

Koy avucuma, koyayım avucuna

Suyu havana koy, döv döv yine su

Kaynaklar

• Türk Dil Kurumu: "koy"

Türk Dilleri

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Azerice: [[#Azerice|]] (az) Kırgızca: [[#Kırgızca|]] (ky) Türkmence: [[#Türkmence|]] (tk)

Çeviriler

     

{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}

Almanca: [1] [[#Almanca|]] (de) Fince: [1] lahti (fi) Fransızca: [1] [[#Fransızca|]] (fr) Hollandaca: [1] [[#Hollandaca|]] (nl) İngilizce: [1] bay (en) İspanyolca: [1] [[#İspanyolca|]] (es) İsveççe: [1] [[#İsveççe|]] (sv) İtalyanca: [1] [[#İtalyanca|]] (it) Kürtçe: [1] [[#Kürtçe|]] (ku) Macarca: [1] öböl (hu) Yunanca: [[#Yunanca|]] (el)

Çağatayca

Anlamlar

[1] (boynuzlugiller, memeli) koyun

[2] zir, taht

[3] küsfend

Karaçay Balkarca

Anlamlar

[1] bırakmak

Anlamlar

[1] (boynuzlugiller, memeli) koyun

Kumanca

Anlamlar

[1] bırakmak

Anlamlar

[1] (boynuzlugiller, memeli) koyun

Kaynaklar

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.