|
|
kara hakkında Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz. |
kara -sı
Anlamlar
- [1] (renk) en koyu renk
- [1.1] kara renkli olan
- [1.2] koyu renkli, kara ciltli, esmer
- [2] karanlık, körlük
- [3] (mecaz) uğursuzluk, üzüntü, keder, utanç
- [3.1] (mecaz) iftira
- [4] yeryüzünün denizle örtülü olmayan bölümü, toprak
Heceleme ka·ra, "Çoğul:" ka·ra·lar
Söyleniş
- Ses Dosyası:
, "Çoğul:"
- IPA: /kɑɾɑ/, "Çoğul:" /kɑɾɑlɑɾ/
- Eski Yazı: قرا
- Kiril:
Köken
- [1], [2], [3] (Eski Türkçe)
- Türkçenin en eski yazılı belgesi olan Orhun yazıtlarında (8. yy) kara sözcüğüne sekiz yerde "fakir veya sıradan halk, avam", üç yerde "siyah renk" anlamında sıfat olmak üzere toplam 11 kez rastlanır.
- [4] (Arapça)
Eş anlamlılar
- [1.1] siyah
- [1.2] siyah, siyahi, yağız, esmer
Karşıt anlamlılar
- [1][1.1][1.2][3][3.1] ak, beyaz
Atasözleri
- Ak akçe kara gün içindir
- Ak curun akmazsa kara curun kol gibi
- Ak gün ağartır, kara gün karartır
- Ak koyun ak bacağından, kara koyun kara bacağından asılır
- Ak koyun kara koyun geçit başında belli olur
- Ak koyunun kara kuzusu da olur
- [1.1] Karaya sabun, deliye öğüt neylesin
- [3] karalar bağlamak, karalar giymek
- [3.1] kara çalmak, kara sürmek
Sözcük Birliktelikleri
- [1] acıkara, yağlı kara, yanıkara, fildişi karası
- [2] papazkarası
- [2] horozkarası, tavuk karası
- [3] yürek karası, yüz karası
Türetilmiş Kavramlar
- karaca, karalamak, karamsar, karanlık, kararmak, karartmak
Anagramlar:
- arak, arka
Kaynaklar
Türk Dilleri
{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}
Çeviriler
{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}
Anlamlar
- [1] (renk) kara renkli
- [1.1] koyu renkli, esmer
- [1.2] zenci
- [2] ışıktan yoksun, karanlık
- [2.1] (eskimiş) kuzey
- [2.2] gözü görmez, kör
- [3] (mecaz) şom, uğursuz, üzüntü veren, utandıran
- [3.1] (mecaz) üzgün, kederli, utanç duyan
- [4] (mecaz) basit, fakir, incelikten yoksun
- [5] güzel
- Kara gözlüm veya neredesin karam(güzelim)? Kara Osmanlar
- [6] kötü
- kara talih
- [7] kahraman
- Karaların karası.
Karşıt anlamlılar
- [1] ak, beyaz
Atasözleri
- Ak akçe kara gün içindir, Ak koyunun kara kuzusu da olur, Dost kara günde belli olur, İsteyenin bir yüzü kara, vermeyenin iki yüzü, Kara haber tez duyulur, Ne karanlıkta yat, ne kara düş gör, Ramazanda yalan söyleyenin bayramda yüzü kara olur, Ramazanda oruç yiyenin bayramda yüzü kara olur, Saçı ak mı kara mı, belli olmak, Verirsen veresiye, batarsın kara suya
Deyimler
- aralarına kara kedi girmek
- kara çalmak
- kara gün dostu
- kara haber
- kara kara düşünmek
- on parmağında on kara
- [1] aralarından kara kedi geçmek, kara kara düşünmek
Sözcük Birliktelikleri
- [1][1a] karaağaç, karaardıç, karaasma, karaayak, karabacak, karabakal, karabaldır, karabalık, karaballık, karabaş, karabatak, karabiber, kara boya, karaböce, karabuğday, karabulak, karabulut, kara bulut, karaburçak, karaciğer, kara cümle, karaçalı, karaçam, karaçav, karaçavuş, karaçayır, Karadağ, kara damaklı, karadavar, karadul, karadut, kara düş, kara elmas, kara et, karafatma, karagevrek, karagöz, Karagöz, karagül, karagürgen, karahalile, karahindiba, karahumma, karaiğne, karakabarcık, karakaçan, karakafes, kara kalem, kara kaplı kitap, karakarga, karakaş, kara kaş, karakavak, karakavuk, karakavza, kara kavruk, karakeçi, kara kehribar, karakeme, karakılçık, kara keş, kara koca, karakoncolos, karakucak, karakul, karakulak, kara kullukçu, kara kuru, kara kusmuk, karakuş, karakutu, karalahana, karaleylek, kara maşa, karasakız, kara sarı, karasığır, karasinek, kara su, karataban, kara tahta, karatavuk, kara tren, karaturp, kara yağız,karayaka, karayandık, karayanık, karayemiş, kara yer, karayılan, baldırıkara, karnıkara, karnı kara, sırtıkara
- [1.1] Kara Afrika, kara derili, kara ırk, kara kıta
- [2] kara kutu, gözü kara
- [2.1] Karadeniz, karayel
- [3] kara ağızlı, kara baht, karabasan, kara gün, kara haber, kara kış, kara kuvvet, kara liste, kara mizah, kara para, kara pazar, kara sevda, kara yas, kara yazı, kara yüz, ağzı kara, bağrı kara, bahtı kara, gönlü kara, yüzü kara
- [4] kara cahil, kara düzen, kara ev, kara fırın, kara kovan, kara saban, kara yurt
Türk Dilleri
{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}
Çeviriler
{{fullurl:Şablon:{{{3}}}|action=edit}}
Anlamlar
- [1] (renk) kara
Köken
- [1] (Eski Türkçe) qara
Anlamlar
- [1] (renk) siyah
kuru, yer, deniz kenari, sahil, adak
Anlamlar
- [1] yüz