zelve

Türkçe

Köken

1. Pontus Rumcası

Ad

zelve (belirtme hâli zelveyi, çoğulu zelveler)

1. (halk ağzı, hayvancılık) Çift öküzünün boyunduruktan çıkmaması için boynunun iki yanından boyunduruğa, aşağıya doğru geçirilen çubuk.
   • Öküzler; dünyayı omuzlarında taşıyordu, ayakları yarıdan kesilmişti, gökten üzerlerine ateş düşüyordu, kızıl ateşli kum ayaklarını eritmişti, ağızları can solurken homurtuları burundan geliyordu, derileri kayıştandı, zelveler nefeslerini boğuyordu.

     — Cem KALENDER, 2009, Klan, s. 243, Kavis Kitap

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "zelve" maddesi