yeraltı

Ayrıca bakınız: Yeraltı, yer altı

Türkçe

Köken

• yer + alt

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /je.ɾaɫˈtɯ/
• Heceleme: yer‧al‧tı

Ön ad

yeraltı (karşılaştırma daha yeraltı, üstünlük en yeraltı)

1. (mecaz, suç) Gizli ve yasa dışı.
   • Yeraltı faaliyet.
2. (mecaz) Alışılmışın dışında olan, aykırı olan.

Türetilmiş kavramlar

1. yeraltı dünyası

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "yeraltı" maddesi