taife

Ayrıca bakınız: tayfa

Türkçe

Köken

Arapça طَائِفَةٌ‎ (tˤa:ʔifa(tun))

Ad

taife (belirtme hâli taifeyi, çoğulu taifeler)

1. bölük, takım, güruh, fırka. kavim, kabile. tayfa
2. Hususî bir sınıf meydana getiren insanlar. Kavim, kabile. Takım.

Sözcük birliktelikleri

taifei efrenc, taifei nisaiye, kul taifesi

Türetilmiş kavramlar

• kataif

Kaynakça

• Vikipedi'de taife