prangalı

Türkçe

Köken

• pranga + -lı

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /pɾan.ɡaˈɫɯ/
• Heceleme: pran‧ga‧lı

Ön ad

prangalı (karşılaştırma daha prangalı, üstünlük en prangalı)

1. prangaya vurulmuş kişi.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "prangalı" maddesi