parke

Türkçe

Köken

1. Fransızca parquet (fr)

Ad

Parke zemin kaplaması (2)

parke (belirtme hâli parkeyi, çoğulu parkeler)

1. Konut, iş yeri vb. yerlerin tabanını döşemek için çeşitli boyutlarda, ince, uzunca tahta parçalarının veya yapay malzemenin belirli bir düzene göre yerleştirilmesiyle yapılan döşeme
2. (yapı malzemeleri) Yer döşemelerinde kullanılan bir kaplama türü
3. Parke taşı
   • 2009 Nalân KARADUMAN, 2009, Şeyler Denizi, sayfalar 74-75 , Kavis Kitap

     "Bir pazar günü erken vakitte, sonbahar rüzgârı, içinden geçtiğim parktaki taş parke zemin üzerine dökülmüş, kızıl sarı yapraklar arasında usulca gezinirken neyin peşinde idim ben?"

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "parke" maddesi