oturmuş

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Ön ad[düzenle]

oturmuş (karşılaştırma daha oturmuş, üstünlük en oturmuş)

[1] yerleşik, yerleşmiş, güçlenmiş, stabil
Oturmuş bir kurum.

Atasözleri[düzenle]

[1] Gelin altın taht getirmiş, çıkmış kendisi oturmuş

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

==Çeviriler==[düzenle]