nazik

Ayrıca bakınız: Nazik

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi نازك‎ (nâzik) sözcüğünden devralındı, Eski Anadolu Türkçesi نازك‎ (nâzük, nâzik) sözcüğünden devralındı, Klasik Farsça نازک‎ (nâzok, nâzak) sözcüğünden, Orta Farsça [alfabe isteniyor] (n'cwk' /nāzuk/) sözcüğünden.

Ön ad

nazik (karşılaştırma daha nazik, üstünlük en nazik)

Nazik adam, kadını selamlıyor.

Kelebeğin çok nazik bir gövdesi var. Çiçek çok nazik ki kelebeğin sert bir hareketinde zarar görebilir.

1. Başkalarına karşı saygılı davranan.
   •  Vesime, hakikaten talihli kızmış, Remzi Bey biraz fazla saf olmakla beraber çok temiz ve nazik bir çocuk... — Reşat Nuri Güntekin
2. İnce yapılı, narin.
   •  Kadın fevkalade nazik ve güzel, çocuklar oya gibi idiler. — Sait Faik Abasıyanık
3. Özen, dikkat gösterilmezse kırılabilen, bozulabilen, kötüleşebilen:

    Nazik bir bitki.

4. Gerekli önlemler alınmadığında daha kötü olan; kritik.
   • Bakın Asım Bey, takdir edersiniz ki bu birçok açıdan oldukça nazik bir olay: Sizin toplumdaki yeriniz, sonra Bender'ler, Bağcı'lar.

     — Mehmet EROĞLU, 2020, Yarım Kalan Yürüyüş, s. 41, İletişim Yayınları
5. Dikkat isteyen, özen gerektiren; tetik.
   • Konuşulması gerekenler vardı ve mesele burada konuşulmayacak kadar nazikti.

     — Cem KALENDER, 2009, Klan, s. 219, Kavis Kitap

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: ədəbli (az)

Atasözleri

• kenarın dilberi nazik de olsa nazenin olmaz

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "nazik" maddesi