mutat

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi معتاد‎, Arapça مُعْتَادْ‎ (muʿtād).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /muː.ˈtat/
• Heceleme: mu‧tat

Ön ad

mutat (karşılaştırma daha mutat, üstünlük en mutat)

1. alışılmış
   • Günün birinde büyük yenge mutat ziyaretini yapmağa karar verir ve merhum Selim Paşa'nın kızı, refakatinde kimse olmadan sokağa çıkamayacağı için Üsküdar'daki Arife Hanım'a haber gönderilir.

     — Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, s. 11, Dergâh Yayınları

Çeviriler

mutat

• Arapça: مُعْتَادْ‎ (ar) e (muʿtād)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: معتاد‎ (ota)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "mutat" maddesi