muhacir

Türkçe

Heceleme

[mu·ha:·cir]

Köken

Arapça مهاجر

Ön ad

Bulgaristan'dan Osmanlı'ya göç eden muhacirler. (1)

muhacir (karşılaştırma daha muhacir, üstünlük en muhacir)

1. göçmen
   • 2008: Ahmet TELLİ, 2008, Barbar ve Şehlâ, sayfa 31 , Everest Yayınları

     "Anlatırlar ki muhacir olanın/Hicrandır ömrünün yarısı"

2. (İslam) Muhammed'e uyarak Mekke'den Medine'ye göç eden kimse.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "muhacir" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de muhacir