İçeriğe atla

muamele

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Arapça معاملة‎ (muˁāmala(t), “karşılıklı iş yapma, işlem, alış veriş”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça عمل‎ (ˁamala, “işledi, yaptı”) fiilinin mufāˁala(t) vezninde masdarıdır.

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /mu.a.meˈle/
  • Heceleme: mu‧a‧me‧le

muamele (belirtme hâli muameleyi, çoğulu muameleler)

  1. (etik) davranış
    • Bana karşı olan muamelesini beğenmedim.
  2. Yol, yöntem
    • Bu adam muamele bilmiyor.
  3. işlem
    • Okul muamelelerini ailesiyle yapanlara yan gözle bakar, kendi işimi kendim yapabildiğim için gururlanırdım. .
      — 1996, Aygül YAPICI, “Mutfağımın Tavanı”, Öküz, 12. sayı, s. 12
  4. (kimya) işlem
  5. (ticaret) alışveriş
    • Borsada bugün muamele olmadı.
  6. (argo, fahişelik) Cinsel ilişki
    • Kimse Sebahat'ın muamelesinden kuşkulanmamıştı. Zira ekibin üçte ikisi belsoğukluğuna yakalandı.
      — 2004, Ahmet BÜKE, İzmir Postası'nın Adamları, Kanat Yayınları, s. 123

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]