muamele

Türkçe

[mua:mele]

Köken

Arapça

Ad

muamele (belirtme hâli muameleyi, çoğulu muameleler)

1. (etik) davranış
   • Bana karşı olan muamelesini beğenmedim.
2. Yol, yöntem
   • Bu adam muamele bilmiyor.
3. işlem
   • 1996: Aygül YAPICI, 1996 Mutfağımın Tavanı, sayfa 12 , Öküz , 12. sayı,

     "Okul muamelelerini ailesiyle yapanlara yan gözle bakar, kendi işimi kendim yapabildiğim için gururlanırdım. ."

4. (kimya) işlem
5. (ticaret) alışveriş
   • Borsada bugün muamele olmadı.
6. (argo, fahişelik) Cinsel ilişki
   • 2004: Ahmet BÜKE, 2004, İzmir Postası'nın Adamları, sayfa 123 , Kanat Yayınları

     "Kimse Sebahat'ın muamelesinden kuşkulanmamıştı. Zira ekibin üçte ikisi belsoğukluğuna yakalandı."

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: müamilə (az)
• Fince: käytös (fi), menettelytapa (fi), prosessi (fi), osto ja myynti (fi)
• İbranice: התייחסות‎ (he) (hitya'khasut), הלך רוח‎ (he) (helekh ruakh)
• İngilizce: process (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "muamele" maddesi
• Aktunç, Hulki (2001). Büyük Argo Sözlüğü, YKY, İstanbul. ISBN 975-363-864-7