meh
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi ماه (mâh) sözcüğünden devralındı, Farsça ماه (māh) sözcüğünden.
Ad
[düzenle]meh (belirtme hâli mehi, çoğulu mehler)
- (eskimiş, zaman) Ay.
Çekimleme
[düzenle]Ek okumalar
[düzenle]Kuzey Kürtçe
[düzenle]Ad
[düzenle]meh d
- (zaman) ay
Çekimleme
[düzenle]meh adının çekimi
| belirli dişil cinsiyet (zayenda mê ya binavkirî) | ||
|---|---|---|
| durum (rewş) | tekil (yekjimar) | çoğul (pirjimar) |
| yalın (navkî) | meh | meh |
| izafe (îzafe) | meha | mehên |
| yalın dışı (çemandî) | mehê | mehan |
| gösterge yalın dışı (nîşandera çemandî) | wê mehê | wan mehan |
| seslenme (bangkirin) | mehê | mehino |
| belirsiz dişil cinsiyet (zayenda mê ya nebinavkirî) | ||
|---|---|---|
| durum (rewş) | tekil (yekjimar) | çoğul (pirjimar) |
| yalın (navkî) | mehek | mehin |
| izafe (îzafe) | meheke | mehine |
| yalın dışı (çemandî) | mehekê | mehinan |