malik

Türkçe

Köken

Arapça مَـٰلِك‎ (mālik).

Ad

malik (belirtme hâli maliği, çoğulu malikler)

1. sahip

Çekimleme

maliğin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	malik	malikler
belirtme	maliği	malikleri
yönelme	maliğe	maliklere
bulunma	malikte	maliklerde
ayrılma	malikten	maliklerden
tamlayan	maliğin	maliklerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	maliğim	maliklerim
belirtme	maliğimi	maliklerimi
yönelme	maliğime	maliklerime
bulunma	maliğimde	maliklerimde
ayrılma	maliğimden	maliklerimden
tamlayan	maliğimin	maliklerimin
2. tekil (senin)
yalın	maliğin	maliklerin
belirtme	maliğini	maliklerini
yönelme	maliğine	maliklerine
bulunma	maliğinde	maliklerinde
ayrılma	maliğinden	maliklerinden
tamlayan	maliğinin	maliklerinin
3. tekil (onun)
yalın	maliği	malikleri
belirtme	maliğini	maliklerini
yönelme	maliğine	maliklerine
bulunma	maliğinde	maliklerinde
ayrılma	maliğinden	maliklerinden
tamlayan	maliğinin	maliklerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	maliğimiz	maliklerimiz
belirtme	maliğimizi	maliklerimizi
yönelme	maliğimize	maliklerimize
bulunma	maliğimizde	maliklerimizde
ayrılma	maliğimizden	maliklerimizden
tamlayan	maliğimizin	maliklerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	maliğiniz	malikleriniz
belirtme	maliğinizi	maliklerinizi
yönelme	maliğinize	maliklerinize
bulunma	maliğinizde	maliklerinizde
ayrılma	maliğinizden	maliklerinizden
tamlayan	maliğinizin	maliklerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	maliği	malikleri
belirtme	maliğini	maliklerini
yönelme	maliğine	maliklerine
bulunma	maliğinde	maliklerinde
ayrılma	maliğinden	maliklerinden
tamlayan	maliğinin	maliklerinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "malik".
  TDK Özel Sözlük'te: malik"

Azerice

Ad

malik

1. malik, sahip