makber

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: mak‧ber

Köken

Arapça

Ad

makber (belirtme hâli makberi, çoğulu makberler)

Bir makber

1. (eskimiş, ölüm) mezar
   • "Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın / Gömelim gel seni tarihe desem sığmazsın" - Mehmet Akif Ersoy

Çekimleme

makber adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	makber	makberler
belirtme	makberi	makberleri
yönelme	makbere	makberlere
bulunma	makberde	makberlerde
ayrılma	makberden	makberlerden
tamlayan	makberin	makberlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	makberim	makberlerim
belirtme	makberimi	makberlerimi
yönelme	makberime	makberlerime
bulunma	makberimde	makberlerimde
ayrılma	makberimden	makberlerimden
tamlayan	makberimin	makberlerimin
2. tekil (senin)
yalın	makberin	makberlerin
belirtme	makberini	makberlerini
yönelme	makberine	makberlerine
bulunma	makberinde	makberlerinde
ayrılma	makberinden	makberlerinden
tamlayan	makberinin	makberlerinin
3. tekil (onun)
yalın	makberi	makberleri
belirtme	makberini	makberlerini
yönelme	makberine	makberlerine
bulunma	makberinde	makberlerinde
ayrılma	makberinden	makberlerinden
tamlayan	makberinin	makberlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	makberimiz	makberlerimiz
belirtme	makberimizi	makberlerimizi
yönelme	makberimize	makberlerimize
bulunma	makberimizde	makberlerimizde
ayrılma	makberimizden	makberlerimizden
tamlayan	makberimizin	makberlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	makberiniz	makberleriniz
belirtme	makberinizi	makberlerinizi
yönelme	makberinize	makberlerinize
bulunma	makberinizde	makberlerinizde
ayrılma	makberinizden	makberlerinizden
tamlayan	makberinizin	makberlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	makberi	makberleri
belirtme	makberini	makberlerini
yönelme	makberine	makberlerine
bulunma	makberinde	makberlerinde
ayrılma	makberinden	makberlerinden
tamlayan	makberinin	makberlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "makber" maddesi