mahcup

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Belirteç[düzenle]

mahcup

[1] utangaç bir biçimde
Etrafınızda mahcup, cüretsiz, beceriksiz dolaşır. - H. C. Yalçın

Köken[düzenle]

[1] Arapça

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

mahcup (karşılaştırma daha mahcup, üstünlük en mahcup)

[1] utangaç, sıkılgan, hicap etmiş
Kenara mahcup bir çocuk gibi büzüldü. - S. F. Abasıyanık

Deyimler[düzenle]

mahcup çıkarmamak, mahcup etmek, mahcup kalmak, mahcup olmak

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]