münavebe

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: mü‧na‧ve‧be

Köken

Osmanlı Türkçesi مناوبه‎, o da Arapça مُنَاوَبَة‎ (münāvebe) kelimesinden gelmektedir.

Ad

münavebe (belirtme hâli münavebeyi, çoğulu münavebeler)

Vikipedi

münavebe hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

1. almaş
2. nöbetleşme

Türetilmiş kavramlar

• münavebece, münavebeci, münavebecik, münavebeli, münavebesiz, münavebeyken, münavebeyye, münavebeyse

Çeviriler

çeviriler

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "münavebe".
  TDK Özel Sözlük'te: münavebe"