müdrik

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: müd‧rik

Köken

1. Arapça

Ön ad

müdrik (karşılaştırma daha müdrik, üstünlük en müdrik)

1. (zihin, eskimiş) Anlamış, idrak etmiş olan.
   • 2022:Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, sayfa 380 , Dergâh Yayınları

     "Bir tecrübe yapan insan hâliyle lambayı tekrar yaktı. Bir an için tekrar düz satıhta ve onun bir kısmını daha bir parlak tekrarla içne aldığı taşlıkta her şey bütün vuzuhuyla, kendi üstlerine toplanmış şekilleri ve hacimleriyle, birbiriyle olan sessiz alâkalarıyla, canlı, ahenkli, varlıklarını müdrik, hatta var olmaktan, beraber bulunmaktan, herhangi bir bütünü tamamlamaktan adeta memnun, canlandılar."

2. (eskimiş, ruh bilimi) Anlık.

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "müdrik" maddesi

Azerice

Ön ad

müdrik

1. bilge