kuklacı

Türkçe

Köken

kukla + -cı

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kuk.ɫaˈd͡ʒɯ/
• Heceleme: kuk‧la‧cı

Ad

kuklacı (belirtme hâli kuklacıyı, çoğulu kuklacılar)

Bir kuklacı.

1. (meslekler) Kukla oynatan veya yapıp satan kimse.

Çekimleme

kuklacının çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	kuklacı	kuklacılar
belirtme	kuklacıyı	kuklacıları
yönelme	kuklacıya	kuklacılara
bulunma	kuklacıda	kuklacılarda
ayrılma	kuklacıdan	kuklacılardan
tamlayan	kuklacının	kuklacıların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	kuklacım	kuklacılarım
belirtme	kuklacımı	kuklacılarımı
yönelme	kuklacıma	kuklacılarıma
bulunma	kuklacımda	kuklacılarımda
ayrılma	kuklacımdan	kuklacılarımdan
tamlayan	kuklacımın	kuklacılarımın
2. tekil (senin)
yalın	kuklacın	kuklacıların
belirtme	kuklacını	kuklacılarını
yönelme	kuklacına	kuklacılarına
bulunma	kuklacında	kuklacılarında
ayrılma	kuklacından	kuklacılarından
tamlayan	kuklacının	kuklacılarının
3. tekil (onun)
yalın	kuklacısı	kuklacıları
belirtme	kuklacısını	kuklacılarını
yönelme	kuklacısına	kuklacılarına
bulunma	kuklacısında	kuklacılarında
ayrılma	kuklacısından	kuklacılarından
tamlayan	kuklacısının	kuklacılarının
1. çoğul (bizim)
yalın	kuklacımız	kuklacılarımız
belirtme	kuklacımızı	kuklacılarımızı
yönelme	kuklacımıza	kuklacılarımıza
bulunma	kuklacımızda	kuklacılarımızda
ayrılma	kuklacımızdan	kuklacılarımızdan
tamlayan	kuklacımızın	kuklacılarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	kuklacınız	kuklacılarınız
belirtme	kuklacınızı	kuklacılarınızı
yönelme	kuklacınıza	kuklacılarınıza
bulunma	kuklacınızda	kuklacılarınızda
ayrılma	kuklacınızdan	kuklacılarınızdan
tamlayan	kuklacınızın	kuklacılarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	kuklacısı	kuklacıları
belirtme	kuklacısını	kuklacılarını
yönelme	kuklacısına	kuklacılarına
bulunma	kuklacısında	kuklacılarında
ayrılma	kuklacısından	kuklacılarından
tamlayan	kuklacısının	kuklacılarının

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kuklacı".
  TDK Özel Sözlük'te: kuklacı"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KUKLACI :"