İçeriğe atla

kombinasyonlu

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

kombinasyonlu (karşılaştırma daha kombinasyonlu, üstünlük en kombinasyonlu)

  1. (matematik) kombinasyonu olan

Söyleniş

[düzenle]
IPA(anahtar): kombinasjonˈlu

Heceleme

[düzenle]
Heceleme: kom‧bi‧nas‧yon‧lu

Karşıt anlamlılar

[düzenle]
  1. kombinasyonsuz

Köken

[düzenle]

kombinasyon + -lu