kibir

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi كبر‎, o da Arapça كِبِر(kibir) kelimesinden gelmektedir.

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

kibir (belirtme hâli kibiri, çoğulu kibirler)

  1. büyüklük, ululuk
  2. kendini beğenme, başkalarından üstün tutma
  3. benlik, büyüklenme, gurur
    Süheyl o gün orada saçma kibrine kapılmayıp tek bir kelime, Serap'ın beklediği iki heceli tek bir kelime söylemiş olsaydı, her şey değişebilirdi. - H. Taner.

Çekimleme[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kibir"

Ek okumalar[düzenle]