kâfi

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi كافى‎, Arapça كَافِي‎ (kāfī).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /kyaː.ˈfi/, /kyaː.ˈfiː/
• Heceleme: kâ‧fi

Çeviriler

kâfi

• Arapça: كَافِي‎ (ar) (kāfī)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: كافى‎ (ota)

Ön ad

kâfi (karşılaştırma daha kâfi, üstünlük en kâfi)

1. yeterli, yetecek ölçüde olan

   Yalnız güzellik âdî bir zevk kadını için bile kâfi değildir. — Hüseyin Cahit Yalçın

Türetilmiş kavramlar

• El-Kâfi

Ünlem

kâfi

1. Yeter, yetişir, artık istemez anlamlarında bir seslenme sözü

   Artık kâfi, yeter, illallah! — S. M. Alus

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kâfi" maddesi