itim

Türkçe

Ad

itim (belirtme hâli itimi, çoğulu itimler)

1. (ölüm) Yitmiş olma, ölüm].

Çekimleme

itimin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	itim	itimler
belirtme	itimi	itimleri
yönelme	itime	itimlere
bulunma	itimde	itimlerde
ayrılma	itimden	itimlerden
tamlayan	itimin	itimlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	itimim	itimlerim
belirtme	itimimi	itimlerimi
yönelme	itimime	itimlerime
bulunma	itimimde	itimlerimde
ayrılma	itimimden	itimlerimden
tamlayan	itimimin	itimlerimin
2. tekil (senin)
yalın	itimin	itimlerin
belirtme	itimini	itimlerini
yönelme	itimine	itimlerine
bulunma	itiminde	itimlerinde
ayrılma	itiminden	itimlerinden
tamlayan	itiminin	itimlerinin
3. tekil (onun)
yalın	itimi	itimleri
belirtme	itimini	itimlerini
yönelme	itimine	itimlerine
bulunma	itiminde	itimlerinde
ayrılma	itiminden	itimlerinden
tamlayan	itiminin	itimlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	itimimiz	itimlerimiz
belirtme	itimimizi	itimlerimizi
yönelme	itimimize	itimlerimize
bulunma	itimimizde	itimlerimizde
ayrılma	itimimizden	itimlerimizden
tamlayan	itimimizin	itimlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	itiminiz	itimleriniz
belirtme	itiminizi	itimlerinizi
yönelme	itiminize	itimlerinize
bulunma	itiminizde	itimlerinizde
ayrılma	itiminizden	itimlerinizden
tamlayan	itiminizin	itimlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	itimi	itimleri
belirtme	itimini	itimlerini
yönelme	itimine	itimlerine
bulunma	itiminde	itimlerinde
ayrılma	itiminden	itimlerinden
tamlayan	itiminin	itimlerinin

Ad

itim

1. it sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "itim".
  TDK Özel Sözlük'te: itim"

Tagalogca

Ad

itim

1. (renkler) kara, siyah

Ön ad

itim

1. (renkler) kara, siyah