imamevi

Türkçe

Köken

imam + ev

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /i.ma.meˈvi/
• Heceleme: i‧mam‧e‧vi

Ad

imamevi (belirtme hâli imameviyi, çoğulu imameviler)

İmamevi.

1. (halk ağzı, hapishane) Kadınlara özgü cezaevi.

Çekimleme

imamevi adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	imamevi	imameviler
belirtme	imameviyi	imamevileri
yönelme	imameviye	imamevilere
bulunma	imamevide	imamevilerde
ayrılma	imameviden	imamevilerden
tamlayan	imamevinin	imamevilerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	imamevim	imamevilerim
belirtme	imamevimi	imamevilerimi
yönelme	imamevime	imamevilerime
bulunma	imamevimde	imamevilerimde
ayrılma	imamevimden	imamevilerimden
tamlayan	imamevimin	imamevilerimin
2. tekil (senin)
yalın	imamevin	imamevilerin
belirtme	imamevini	imamevilerini
yönelme	imamevine	imamevilerine
bulunma	imamevinde	imamevilerinde
ayrılma	imamevinden	imamevilerinden
tamlayan	imamevinin	imamevilerinin
3. tekil (onun)
yalın	imamevisi	imamevileri
belirtme	imamevisini	imamevilerini
yönelme	imamevisine	imamevilerine
bulunma	imamevisinde	imamevilerinde
ayrılma	imamevisinden	imamevilerinden
tamlayan	imamevisinin	imamevilerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	imamevimiz	imamevilerimiz
belirtme	imamevimizi	imamevilerimizi
yönelme	imamevimize	imamevilerimize
bulunma	imamevimizde	imamevilerimizde
ayrılma	imamevimizden	imamevilerimizden
tamlayan	imamevimizin	imamevilerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	imameviniz	imamevileriniz
belirtme	imamevinizi	imamevilerinizi
yönelme	imamevinize	imamevilerinize
bulunma	imamevinizde	imamevilerinizde
ayrılma	imamevinizden	imamevilerinizden
tamlayan	imamevinizin	imamevilerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	imamevisi	imamevileri
belirtme	imamevisini	imamevilerini
yönelme	imamevisine	imamevilerine
bulunma	imamevisinde	imamevilerinde
ayrılma	imamevisinden	imamevilerinden
tamlayan	imamevisinin	imamevilerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "imamevi" maddesi