ilim

Ayrıca bakınız: ılım

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /i.ˈɫim/
• Heceleme: i‧lim

Köken

Osmanlı Türkçesi علم‎ sözcüğünden devralındı, Arapça عِلْم‎ (ʿilm) sözcüğünden.

Ad

ilim (belirtme hâli ilmi, çoğulu ilimler)

Vikipedi

ilim hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

1. (bilim) bilim

   İlim, ilim bilmektir,
   İlim, kendin bilmektir
   Sen kendini bilmezsin,
   Ya nice okumaktır? - Yunus Emre

2. (mecaz) ayrıntı, özellik, nitelik, vasıf

Çekimleme

ilim adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	ilim	ilimler
belirtme	ilmi	ilimleri
yönelme	ilme	ilimlere
bulunma	ilimde	ilimlerde
ayrılma	ilimden	ilimlerden
tamlayan	ilmin	ilimlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	ilmim	ilimlerim
belirtme	ilmimi	ilimlerimi
yönelme	ilmime	ilimlerime
bulunma	ilmimde	ilimlerimde
ayrılma	ilmimden	ilimlerimden
tamlayan	ilmimin	ilimlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	ilmin	ilimlerin
belirtme	ilmini	ilimlerini
yönelme	ilmine	ilimlerine
bulunma	ilminde	ilimlerinde
ayrılma	ilminden	ilimlerinden
tamlayan	ilminin	ilimlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	ilmi	ilimleri
belirtme	ilmini	ilimlerini
yönelme	ilmine	ilimlerine
bulunma	ilminde	ilimlerinde
ayrılma	ilminden	ilimlerinden
tamlayan	ilminin	ilimlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	ilmimiz	ilimlerimiz
belirtme	ilmimizi	ilimlerimizi
yönelme	ilmimize	ilimlerimize
bulunma	ilmimizde	ilimlerimizde
ayrılma	ilmimizden	ilimlerimizden
tamlayan	ilmimizin	ilimlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	ilminiz	ilimleriniz
belirtme	ilminizi	ilimlerinizi
yönelme	ilminize	ilimlerinize
bulunma	ilminizde	ilimlerinizde
ayrılma	ilminizden	ilimlerinizden
tamlayan	ilminizin	ilimlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	ilmi ilimleri	ilimleri
belirtme	ilmini ilimlerini	ilimlerini
yönelme	ilmine ilimlerine	ilimlerine
bulunma	ilminde ilimlerinde	ilimlerinde
ayrılma	ilminden ilimlerinden	ilimlerinden
tamlayan	ilminin ilimlerinin	ilimlerinin

Alt kavramlar

• (bilim): arziyat, felekiyat, hayvanat, kozmografya, nebatat
• (İslâm): ilm-i hadis, ilm-i hikmet, ⁠ilm-i tefsîr, ledün ilmi

Deyimler

ilim insanı

Türetilmiş kavramlar

ilimce, ilimcik, ilimken, ilimle, ilimli, ilimse, ilimsiz, ilmî, muallim

Çeviriler

ilim

• Almanca: Wissen (de) n
• Arapça: عِلْم‎ (ar) e (ʿilm)
• Çekçe: laický (cs)
• Esperanto: laiko (eo)
• Fransızca laïque (fr)
• İngilizce: laic (en)
• İskoçça: laico (gd) e
• İspanyolca: laico (es) d
• İtalyanca: laico (it) d
• Latince: laicus (la)
• Macarca: laikus (hu)}
• Portekizce: laico (pt) d
• Rumence: laic (ro) d
• Rusça:

  Kiril: лаик (sh)

  Latin: laik (sh)

• Slovakça: laik (sk)
• Slovence: laik (sl)
• Osmanlı Türkçesi: علم‎ (ota)
• Yunanca:

  Grekçe: λαϊκός (grc) d (laïkós)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ilim" maddesi

Ad

ilim

1. il (ad) sözcüğünün birinci tekil şahıs iyelik tekil çekimi

Kuzey Kürtçe

Ad

ilim d

1. (bilim) bilim, ilim