ilgeç

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: iɫˈget͡ʃ
  • Heceleme: il·geç

[düzenle]

ilgeç (belirtme hâli ilgeci, çoğulu ilgeçler) -ci

  1. (dil bilimi) tek başına anlamı olmayan, sonuna geldiği sözle cümledeki diğer sözcüjler arasında ilişki kuran sözcük türü, edat
    Ev gibi huzur köşesi olmaz. Çocuk sabaha karşı uyudu.

Çekimleme[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]