ilgeç

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: /iɫˈget͡ʃ/
  • Heceleme: il·geç

[düzenle]

ilgeç (belirtme hâli ilgeci, çoğulu ilgeçler)

  1. (dil bilimi) tek başına anlamı olmayan, sonuna geldiği sözle cümledeki diğer sözcüjler arasında ilişki kuran sözcük türü
    Ev gibi huzur köşesi olmaz. Çocuk sabaha karşı uyudu.

Çekimleme[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]