hamarat

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi حمارت‎ (hamarat) sözcüğünden, Eski Yunanca εὐμαρής (eumarḗs) sözcüğünden.

Ön ad

hamarat (karşılaştırma daha hamarat, üstünlük en hamarat)

1. Çalışkan, becerikli, elinden iyi iş gelen.

Eş anlamlılar

• becerikli

Çeviriler

elinden iyi iş gelen

• Azerice: işgüzar (az), evdar (az)
• İbranice: שקדן‎ (he) (shakdan), עקרת בית‎ (he) (akeret bait)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "hamarat" maddesi