güz

Ayrıca bakınız: guz

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi قوز‎, Eski Türkçe küz‎ (küz).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈɡyz/
• Heceleme: güz

Ad

güz (belirtme hâli güzü, çoğulu güzler)

1. (mevsimler, meteoroloji) sonbahar

Çekimleme

güzün çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	güz	güzler
belirtme	güzü	güzleri
yönelme	güze	güzlere
bulunma	güzde	güzlerde
ayrılma	güzden	güzlerden
tamlayan	güzün	güzlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	güzüm	güzlerim
belirtme	güzümü	güzlerimi
yönelme	güzüme	güzlerime
bulunma	güzümde	güzlerimde
ayrılma	güzümden	güzlerimden
tamlayan	güzümün	güzlerimin
2. tekil (senin)
yalın	güzün	güzlerin
belirtme	güzünü	güzlerini
yönelme	güzüne	güzlerine
bulunma	güzünde	güzlerinde
ayrılma	güzünden	güzlerinden
tamlayan	güzünün	güzlerinin
3. tekil (onun)
yalın	güzü	güzleri
belirtme	güzünü	güzlerini
yönelme	güzüne	güzlerine
bulunma	güzünde	güzlerinde
ayrılma	güzünden	güzlerinden
tamlayan	güzünün	güzlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	güzümüz	güzlerimiz
belirtme	güzümüzü	güzlerimizi
yönelme	güzümüze	güzlerimize
bulunma	güzümüzde	güzlerimizde
ayrılma	güzümüzden	güzlerimizden
tamlayan	güzümüzün	güzlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	güzünüz	güzleriniz
belirtme	güzünüzü	güzlerinizi
yönelme	güzünüze	güzlerinize
bulunma	güzünüzde	güzlerinizde
ayrılma	güzünüzden	güzlerinizden
tamlayan	güzünüzün	güzlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	güzü	güzleri
belirtme	güzünü	güzlerini
yönelme	güzüne	güzlerine
bulunma	güzünde	güzlerinde
ayrılma	güzünden	güzlerinden
tamlayan	güzünün	güzlerinin

Üst kavramlar

• mevsim

Atasözleri

• Sabahın kızıllığı akşamı kış eder; akşamın kızıllığı sabahı güz eder

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "güz".
  TDK Özel Sözlük'te: güz"