emare

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Arapça

[düzenle]

emare (belirtme hâli emareyi, çoğulu emareler)

  1. (artık kullanılmayan sözcükler) belirti, iz, ipucu
    Fakat hepsinin yüzünde korku ve endişe emarelerini ayan beyan görmüştüm. - Y. K. Karaosmanoğlu

Çekimleme[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "emare"