efendim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Türkçe[düzenle]

Heceleme

Heceleme: e·fen·dim

Köken

Türkçe: efendi + -m

Ad (çekim)[düzenle]

[1] efendi kelimesinin 1. tekil şahıs sahiplik ve yüklemcil şekli

Söyleniş

IPA: /efenˈdim/

Örnekler

[1] Akşam efendim geç gelmiş, çok yorulmuştu.

Ünlem[düzenle]

[1] Bir sesleniş karşısında "buradayım" anlamında kullanılır
[2] Anlaşılmayan bir sözü tekrarlatmak veya karşısındakinin ne düşündüğünü sormak için söylenir
[3] Nezaket veya saygı için söze katılır

Söyleniş

IPA: /eˈfendim/

Örnekler

[1] Efendim?! Söylediğini anlayamadım da…
[2] "Efendim, mesele din elden gidiyor" diye hem alaycı, hem de kızgın bir ifadeyle konuşmaya başlarken karşısındaki sakallının yüz ifadesini dikkatle inceliyordu.
[3] Ondan sonra efendim, saat altıda yola koyulduk…

Kaynakça