efendim

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

efendi + -m

Çekimli ad[düzenle]

  1. efendi adının birinci tekil şahıs hâli.
    Akşam efendim geç gelmiş, çok yorulmuştu.

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: /efenˈdim/
  • Heceleme: e·fen·dim

Ünlem[düzenle]

  1. Bir sesleniş karşısında "buradayım" anlamında kullanılır
    Efendim?! Söylediğini anlayamadım da…
  2. Anlaşılmayan bir sözü tekrarlatmak veya karşısındakinin ne düşündüğünü sormak için söylenir
    "Efendim, mesele din elden gidiyor" diye hem alaycı, hem de kızgın bir ifadeyle konuşmaya başlarken karşısındaki sakallının yüz ifadesini dikkatle inceliyordu.
  3. Nezaket veya saygı için söze katılır
    Ondan sonra efendim, saat altıda yola koyulduk…

Söyleniş[düzenle]

  • IPA: /eˈfendim/
  • Heceleme: e·fen·dim

Eş anlamlılar[düzenle]

  • (Anlaşılmayan sözü tekrarlatmak, sesleniş): ne (kaba)

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]