birden

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Belirteç[düzenle]

  1. bir defada
  2. ansızın
    Sokakta yürürken birden durup yukarı bakarmışım. - A. Ağaoğlu
  3. birlikte, beraberce, hepsi bir arada
    Üçümüz birden sürükleyerek şilteyi de dışarı çıkardık. - A. Kutlu

Kaynakça[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Birden çıkan bine yayılır

Türkmence[düzenle]

Belirteç[düzenle]

  1. birden, birdenbire, ansızın, aniden
  2. hep beraber