berhava

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi برهوا‎, Farsça برهوا‎

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /bɛɾhɛˈvɑː/
• Heceleme: ber‧he‧va

Ön ad

berhava (karşılaştırma daha berhava, üstünlük en berhava)

1. Boş, faydasız, yararsız
2. Havaya verilmiş, uçurulmuş

Kelime birliktelikleri

• berhava etmek, berhava olmak

Çeviriler

berhava

• Farsça: برهوا‎ (fa)
• Osmanlı Türkçesi: برهوا‎ (ota)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "berhava" maddesi