belirteç

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): beliɾˈtet͡ʃ

• Ses

  (dosya)

• Heceleme: be‧lir‧teç

Ad

belirteç (belirtme hâli belirteci, çoğulu belirteçler)

Vikipedi

belirteç hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

1. (dil bilimi) bir eylemin, bir ön adın veya bir belirtecin anlamını zaman, yer, ölçü, nitelik, soru kavramları bakımından etkileyen sözcük, zarf
2. (kimya) ayıraç, reaktif

Çekimleme

belirtecin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	belirteç	belirteçler
belirtme	belirteci	belirteçleri
yönelme	belirtece	belirteçlere
bulunma	belirteçte	belirteçlerde
ayrılma	belirteçten	belirteçlerden
tamlayan	belirtecin	belirteçlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	belirtecim	belirteçlerim
belirtme	belirtecimi	belirteçlerimi
yönelme	belirtecime	belirteçlerime
bulunma	belirtecimde	belirteçlerimde
ayrılma	belirtecimden	belirteçlerimden
tamlayan	belirtecimin	belirteçlerimin
2. tekil (senin)
yalın	belirtecin	belirteçlerin
belirtme	belirtecini	belirteçlerini
yönelme	belirtecine	belirteçlerine
bulunma	belirtecinde	belirteçlerinde
ayrılma	belirtecinden	belirteçlerinden
tamlayan	belirtecinin	belirteçlerinin
3. tekil (onun)
yalın	belirteci	belirteçleri
belirtme	belirtecini	belirteçlerini
yönelme	belirtecine	belirteçlerine
bulunma	belirtecinde	belirteçlerinde
ayrılma	belirtecinden	belirteçlerinden
tamlayan	belirtecinin	belirteçlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	belirtecimiz	belirteçlerimiz
belirtme	belirtecimizi	belirteçlerimizi
yönelme	belirtecimize	belirteçlerimize
bulunma	belirtecimizde	belirteçlerimizde
ayrılma	belirtecimizden	belirteçlerimizden
tamlayan	belirtecimizin	belirteçlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	belirteciniz	belirteçleriniz
belirtme	belirtecinizi	belirteçlerinizi
yönelme	belirtecinize	belirteçlerinize
bulunma	belirtecinizde	belirteçlerinizde
ayrılma	belirtecinizden	belirteçlerinizden
tamlayan	belirtecinizin	belirteçlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	belirteci	belirteçleri
belirtme	belirtecini	belirteçlerini
yönelme	belirtecine	belirteçlerine
bulunma	belirtecinde	belirteçlerinde
ayrılma	belirtecinden	belirteçlerinden
tamlayan	belirtecinin	belirteçlerinin

Deyimler

 

durum belirteci, soru belirteci, zaman belirteci

Türetilmiş kavramlar

• belirteççe, belirteççi, belirteççik, belirteçken, belirteçle, belirteçli, belirteçse, belirteçsiz

Çeviriler

dil bilimde söz türü

• Afrikanca: bywoord (af)
• Almanca: Adverb (de) n
• Arapça: ظرف‎ (ar)
• Arnavutça: ndajfolje (sq)
• Asturyasça: alverbiu (ast)
• Azerice: zərf (az)
• Danca: adverbium (da)
• Ermenice: մակբայ (hy) (makbay)
• Estonca: adverb (et), määrsõna (et)
• Felemenkçe: bijwoord (nl)
• Fince: adverbi (fi), seikkasana (fi)
• Fransızca: adverbe (fr)
• Frizce: bywurd (fy)
• Hintçe: क्रिया-विशेषन (hi) (kriyā-viśeṣan)
• İngilizce: adverb (en)
• İspanyolca: reactivo (es) e
• İsveççe: adverb (sv) n
• İtalyanca: avverbio (it) e
• İzlandaca: atviksorð (is)
• Kürtçe: hoker (ku)
• Lehçe: przysłówek (pl)
• Limburgca: biewaordj (li)
• Macarca: határozószó (hu)
• Norveççe: adverb (no)
• Özbekçe: hol (uz)
• Portekizce: advérbio (pt) e
• Rusça: наречие (ru) n (nareçiye) [naréčije]
• Sırp-Hırvatça: reagens (sh) e, реагенс (sh) e, prilog (sh)
• Tayca: คำกริยาวิเศษณ์ (th)
• Yunanca: επίρρημα (el) (epírrima)

kimyasal söz türü

• Almanca: Reagens (de) n
• Estonca: ümbrik (et)
• Felemenkçe: reagens (nl) n
• Fince: reagenssi (fi)
• Fransızca: réactif (fr)
• İngilizce: reagent (en)
• İsveççe: reagens (sv)
• Lehçe: reagent (pl) e
• Norveççe: reagens (no)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "belirteç".
  TDK Özel Sözlük'te: belirteç"