bakire

Türkçe

Köken

• Arapça باكر‎ (bākire, “erken olan meyve, turfanda”) sözcüğünden. Arapça dişil bākire biçimi nadiren kullanılır; bākir, dişi ve erkek ayrımı gözetmeksizin “ilk mahsul” anlamındadır. “Evlenmemiş (kız veya erkek)” anlamı Türkçeye özgüdür.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ba.ciˈɾe/
• Heceleme: ba‧ki‧re

Ön ad

bakire

1. (cinsellik, kadın) Cinsel ilişkide bulunmamış dişi.
   • eş anlamlıları: kız, kızoğlan, kızoğlankız, erden.
   • "Bu mahallede bakire kızları bakkal dükkânına bile yollamıyorlar." - Peyami Safa

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: bakirə (az)
• Estonca: neitsilik (et)
• Fince: neitseellinen (fi)
• İbranice: בתול‎ (he) (batul)
• İngilizce: virgin (en), virginal (en)
• Kürtçe: xama (ku), duşîze (ku)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "bakire".
  TDK Özel Sözlük'te: bakire"

• Nişanyan Sözlük'te: bakire.