İçeriğe atla

ana konu

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: a‧na‧ko‧nu

Köken

[düzenle]

ana konu (belirtme hâli ana konuyu, çoğulu ana konular)

Anıtın ana konusu Kurtuluş Savaşı'dır.
  1. (edebiyat, sanat) tema
    • "Birçok senariste göre yan konu, yardımcı kişiler tarafından gerçekleştirilen ve ana konudan ayrılan bir yan düğümdür." - Neslihan Sezgin

Çekimleme

[düzenle]
kişi tekil çoğul
1. tekil (benim)
yalın ana konum ana konularım
belirtme ana konumu ana konularımı
yönelme ana konuma ana konularıma
bulunma ana konumda ana konularımda
ayrılma ana konumdan ana konularımdan
tamlayan ana konumun ana konularımın
2. tekil (senin)
yalın ana konun ana konuların
belirtme ana konunu ana konularını
yönelme ana konuna ana konularına
bulunma ana konunda ana konularında
ayrılma ana konundan ana konularından
tamlayan ana konunun ana konularının
3. tekil (onun)
yalın ana konusu ana konuları
belirtme ana konusunu ana konularını
yönelme ana konusuna ana konularına
bulunma ana konusunda ana konularında
ayrılma ana konusundan ana konularından
tamlayan ana konusunun ana konularının
1. çoğul (bizim)
yalın ana konumuz ana konularımız
belirtme ana konumuzu ana konularımızı
yönelme ana konumuza ana konularımıza
bulunma ana konumuzda ana konularımızda
ayrılma ana konumuzdan ana konularımızdan
tamlayan ana konumuzun ana konularımızın
2. çoğul (sizin)
yalın ana konunuz ana konularınız
belirtme ana konunuzu ana konularınızı
yönelme ana konunuza ana konularınıza
bulunma ana konunuzda ana konularınızda
ayrılma ana konunuzdan ana konularınızdan
tamlayan ana konunuzun ana konularınızın
3. çoğul (onların)
yalın ana konusu ana konuları
belirtme ana konusunu ana konularını
yönelme ana konusuna ana konularına
bulunma ana konusunda ana konularında
ayrılma ana konusundan ana konularından
tamlayan ana konusunun ana konularının

Kaynakça

[düzenle]