ana kent

Türkçe

Köken

• ana + kent

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /a.na ˈcent/
• Heceleme: a‧na‧kent

Ad

ana kent (belirtme hâli ana kenti, çoğulu ana kentler)

1. (şehirler) Bir ülkenin veya bir bölgenin, çevresindeki yerleşim yerlerine ekonomik ve toplumsal yönlerden hâkim olan ve genellikle ülkenin başka ülkelerle olan her türlü ilişkisinin sağlandığı en önemli kenti; metropol, ana şehir.
2. (şehirler) Bir ülkede elli binden fazla nüfusu olan büyük kentlerden herhangi biri; metropol, ana şehir.

Çekimleme

ana kent adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ana kent	ana kentler
belirtme	ana kenti	ana kentleri
yönelme	ana kente	ana kentlere
bulunma	ana kentte	ana kentlerde
ayrılma	ana kentten	ana kentlerden
tamlayan	ana kentin	ana kentlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ana kentim	ana kentlerim
belirtme	ana kentimi	ana kentlerimi
yönelme	ana kentime	ana kentlerime
bulunma	ana kentimde	ana kentlerimde
ayrılma	ana kentimden	ana kentlerimden
tamlayan	ana kentimin	ana kentlerimin
2. tekil (senin)
yalın	ana kentin	ana kentlerin
belirtme	ana kentini	ana kentlerini
yönelme	ana kentine	ana kentlerine
bulunma	ana kentinde	ana kentlerinde
ayrılma	ana kentinden	ana kentlerinden
tamlayan	ana kentinin	ana kentlerinin
3. tekil (onun)
yalın	ana kenti	ana kentleri
belirtme	ana kentini	ana kentlerini
yönelme	ana kentine	ana kentlerine
bulunma	ana kentinde	ana kentlerinde
ayrılma	ana kentinden	ana kentlerinden
tamlayan	ana kentinin	ana kentlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	ana kentimiz	ana kentlerimiz
belirtme	ana kentimizi	ana kentlerimizi
yönelme	ana kentimize	ana kentlerimize
bulunma	ana kentimizde	ana kentlerimizde
ayrılma	ana kentimizden	ana kentlerimizden
tamlayan	ana kentimizin	ana kentlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	ana kentiniz	ana kentleriniz
belirtme	ana kentinizi	ana kentlerinizi
yönelme	ana kentinize	ana kentlerinize
bulunma	ana kentinizde	ana kentlerinizde
ayrılma	ana kentinizden	ana kentlerinizden
tamlayan	ana kentinizin	ana kentlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	ana kenti	ana kentleri
belirtme	ana kentini	ana kentlerini
yönelme	ana kentine	ana kentlerine
bulunma	ana kentinde	ana kentlerinde
ayrılma	ana kentinden	ana kentlerinden
tamlayan	ana kentinin	ana kentlerinin

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ana kent" maddesi