alil

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /a.ˈliːl/
• Heceleme: a‧lil

Köken

• Arapça عليل‎ (ʿalīl, “arızalı, hasta”) sözcüğünden.

Ön ad

alil (karşılaştırma daha alil, üstünlük en alil)

1. (eskimiş) hasta.
2. (eskimiş) sakat.
   • — Elim tutmaz, gözüm görmez, alildir!

     — Mehmet Emin YURDAKUL, 1979, Türk Sazı, s. 53, Atlas Kitabevi

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "alil" maddesi
• Nişanyan Sözlük'te: alil maddesi