acuze

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi عجوزه‎ (acûze), Arapça عَجُوزَة‎ (ʿacūze)

Ad

acuze (belirtme hâli acuzeyi, çoğulu acuzeler)

1. huysuz, yaşlı kadın

   Korkunç bir acuze onu kucaklamaya çalışıyordu. - Hüseyin Cahit Yalçın

Çekimleme

acuze adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	acuze	acuzeler
belirtme	acuzeyi	acuzeleri
yönelme	acuzeye	acuzelere
bulunma	acuzede	acuzelerde
ayrılma	acuzeden	acuzelerden
tamlayan	acuzenin	acuzelerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	acuzem	acuzelerim
belirtme	acuzemi	acuzelerimi
yönelme	acuzeme	acuzelerime
bulunma	acuzemde	acuzelerimde
ayrılma	acuzemden	acuzelerimden
tamlayan	acuzemin	acuzelerimin
2. tekil (senin)
yalın	acuzen	acuzelerin
belirtme	acuzeni	acuzelerini
yönelme	acuzene	acuzelerine
bulunma	acuzende	acuzelerinde
ayrılma	acuzenden	acuzelerinden
tamlayan	acuzenin	acuzelerinin
3. tekil (onun)
yalın	acuzesi	acuzeleri
belirtme	acuzesini	acuzelerini
yönelme	acuzesine	acuzelerine
bulunma	acuzesinde	acuzelerinde
ayrılma	acuzesinden	acuzelerinden
tamlayan	acuzesinin	acuzelerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	acuzemiz	acuzelerimiz
belirtme	acuzemizi	acuzelerimizi
yönelme	acuzemize	acuzelerimize
bulunma	acuzemizde	acuzelerimizde
ayrılma	acuzemizden	acuzelerimizden
tamlayan	acuzemizin	acuzelerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	acuzeniz	acuzeleriniz
belirtme	acuzenizi	acuzelerinizi
yönelme	acuzenize	acuzelerinize
bulunma	acuzenizde	acuzelerinizde
ayrılma	acuzenizden	acuzelerinizden
tamlayan	acuzenizin	acuzelerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	acuzesi	acuzeleri
belirtme	acuzesini	acuzelerini
yönelme	acuzesine	acuzelerine
bulunma	acuzesinde	acuzelerinde
ayrılma	acuzesinden	acuzelerinden
tamlayan	acuzesinin	acuzelerinin

Çeviriler

çeviriler

• Felemenkçe: oude vrouw (nl), heks (nl)
• Fince: noita (fi)
• Kürtçe: cadû (ku), cazû (ku)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "acuze" maddesi