Zaman

Ayrıca bakınız: zaman

Türkçe

Köken

zaman sözcüğünden.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /zaˈman/
• Heceleme: Za‧man

Özel ad

Zaman (belirtme hâli Zaman'ı)

1. Bir soyadı.

Çekimleme

Zaman'ın çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Zaman
belirtme	Zaman'ı
yönelme	Zaman'a
bulunma	Zaman'da
ayrılma	Zaman'dan
tamlayan	Zaman'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Zaman'ım
belirtme	Zaman'ımı
yönelme	Zaman'ıma
bulunma	Zaman'ımda
ayrılma	Zaman'ımdan
tamlayan	Zaman'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Zaman'ın
belirtme	Zaman'ını
yönelme	Zaman'ına
bulunma	Zaman'ında
ayrılma	Zaman'ından
tamlayan	Zaman'ının
3. tekil (onun)
yalın	Zaman'ı
belirtme	Zaman'ını
yönelme	Zaman'ına
bulunma	Zaman'ında
ayrılma	Zaman'ından
tamlayan	Zaman'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Zaman'ımız
belirtme	Zaman'ımızı
yönelme	Zaman'ımıza
bulunma	Zaman'ımızda
ayrılma	Zaman'ımızdan
tamlayan	Zaman'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Zaman'ınız
belirtme	Zaman'ınızı
yönelme	Zaman'ınıza
bulunma	Zaman'ınızda
ayrılma	Zaman'ınızdan
tamlayan	Zaman'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Zaman'ı
belirtme	Zaman'ını
yönelme	Zaman'ına
bulunma	Zaman'ında
ayrılma	Zaman'ından
tamlayan	Zaman'ının