Osman

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi عثمان‎, Arapça عُثْمَان‎ (ʿus̱mān).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /os.ˈman/
• Heceleme: Os‧man

Özel ad

Osman (belirtme hâli Osman'ı)

1. Bir erkek ismi.

Çekimleme

Osman adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Osman
belirtme	Osman'ı
yönelme	Osman'a
bulunma	Osman'da
ayrılma	Osman'dan
tamlayan	Osman'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Osman'ım
belirtme	Osman'ımı
yönelme	Osman'ıma
bulunma	Osman'ımda
ayrılma	Osman'ımdan
tamlayan	Osman'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Osman'ın
belirtme	Osman'ını
yönelme	Osman'ına
bulunma	Osman'ında
ayrılma	Osman'ından
tamlayan	Osman'ının
3. tekil (onun)
yalın	Osman'ı
belirtme	Osman'ını
yönelme	Osman'ına
bulunma	Osman'ında
ayrılma	Osman'ından
tamlayan	Osman'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Osman'ımız
belirtme	Osman'ımızı
yönelme	Osman'ımıza
bulunma	Osman'ımızda
ayrılma	Osman'ımızdan
tamlayan	Osman'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Osman'ınız
belirtme	Osman'ınızı
yönelme	Osman'ınıza
bulunma	Osman'ınızda
ayrılma	Osman'ınızdan
tamlayan	Osman'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Osman'ı
belirtme	Osman'ını
yönelme	Osman'ına
bulunma	Osman'ında
ayrılma	Osman'ından
tamlayan	Osman'ının

Kelime birliktelikleri

• Osmanlı İmparatorluğu, Osmanlı Türkçesi

Türetilmiş kavramlar

• Osmaniye, Osmanlı

Çekimleme

Osman

• Arapça: عُثْمَان‎ (ar) e (ʿus̱mān)
• Lehçe: Osman (pl)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: عثمان‎ (ota)

Kaynakça

• Nişanyan Adlar'da: Osman.