Muhammed

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: Mu‧ham‧med

Köken

Osmanlı Türkçesi محمد‎, Arapça مُحَمَّد‎ (muḥammed, “övülmüş”)

Özel ad

Muhammed (belirtme hâli Muhammed'i)

1. Bir erkek adı.

Çekimleme

Muhammed'in çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Muhammed
belirtme	Muhammed'i
yönelme	Muhammed'e
bulunma	Muhammed'de
ayrılma	Muhammed'den
tamlayan	Muhammed'in

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Muhammed'im
belirtme	Muhammed'imi
yönelme	Muhammed'ime
bulunma	Muhammed'imde
ayrılma	Muhammed'imden
tamlayan	Muhammed'imin
2. tekil (senin)
yalın	Muhammed'in
belirtme	Muhammed'ini
yönelme	Muhammed'ine
bulunma	Muhammed'inde
ayrılma	Muhammed'inden
tamlayan	Muhammed'inin
3. tekil (onun)
yalın	Muhammed'i
belirtme	Muhammed'ini
yönelme	Muhammed'ine
bulunma	Muhammed'inde
ayrılma	Muhammed'inden
tamlayan	Muhammed'inin
1. çoğul (bizim)
yalın	Muhammed'imiz
belirtme	Muhammed'imizi
yönelme	Muhammed'imize
bulunma	Muhammed'imizde
ayrılma	Muhammed'imizden
tamlayan	Muhammed'imizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Muhammed'iniz
belirtme	Muhammed'inizi
yönelme	Muhammed'inize
bulunma	Muhammed'inizde
ayrılma	Muhammed'inizden
tamlayan	Muhammed'inizin
3. çoğul (onların)
yalın	Muhammed'i
belirtme	Muhammed'ini
yönelme	Muhammed'ine
bulunma	Muhammed'inde
ayrılma	Muhammed'inden
tamlayan	Muhammed'inin

Farklı yazılışlar

• Muhammet

Ayrıca bakınız

• Mehmet
• Mehmed

Kaynakça

Nişanyan Adlar'da: Muhammed.