Frenkçe

Özel ad

Frenkçe (belirtme hâli Frenkçe'yi)

Frenkçe bir metin.

1. (diller) Fransızca.

Ön ad

Frenkçe

1. Frenklere özgü olan.
2. Avrupalı gibi.

Çekimleme

Frenkçe'nin çekimlemesi

hâl	tekil
yalın	Frenkçe
belirtme	Frenkçe'yi
yönelme	Frenkçe'ye
bulunma	Frenkçe'de
ayrılma	Frenkçe'den
tamlayan	Frenkçe'nin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Frenkçe'm
belirtme	Frenkçe'mi
yönelme	Frenkçe'me
bulunma	Frenkçe'mde
ayrılma	Frenkçe'mden
tamlayan	Frenkçe'min
2. tekil (senin)
yalın	Frenkçe'n
belirtme	Frenkçe'ni
yönelme	Frenkçe'ne
bulunma	Frenkçe'nde
ayrılma	Frenkçe'nden
tamlayan	Frenkçe'nin
3. tekil (onun)
yalın	Frenkçe'si
belirtme	Frenkçe'sini
yönelme	Frenkçe'sine
bulunma	Frenkçe'sinde
ayrılma	Frenkçe'sinden
tamlayan	Frenkçe'sinin
1. çoğul (bizim)
yalın	Frenkçe'miz
belirtme	Frenkçe'mizi
yönelme	Frenkçe'mize
bulunma	Frenkçe'mizde
ayrılma	Frenkçe'mizden
tamlayan	Frenkçe'mizin
2. çoğul (sizin)
yalın	Frenkçe'niz
belirtme	Frenkçe'nizi
yönelme	Frenkçe'nize
bulunma	Frenkçe'nizde
ayrılma	Frenkçe'nizden
tamlayan	Frenkçe'nizin
3. çoğul (onların)
yalın	Frenkçe'si
belirtme	Frenkçe'sini
yönelme	Frenkçe'sine
bulunma	Frenkçe'sinde
ayrılma	Frenkçe'sinden
tamlayan	Frenkçe'sinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "Frenkçe".
  TDK Özel Sözlük'te: Frenkçe"