Alım

Ayrıca bakınız: alım, alim, âlim

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /a.ˈlɯm/
• Heceleme: A‧lım

Özel ad

Alım (belirtme hâli Alım'ı), çoğulu Alımlar

1. Bir soyadı.
2. Bir soyadı.

Çekimleme

Alım adının çekimi

hâl	tekil
yalın	Alım
belirtme	Alım'ı
yönelme	Alım'a
bulunma	Alım'da
ayrılma	Alım'dan
tamlayan	Alım'ın

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	Alım'ım
belirtme	Alım'ımı
yönelme	Alım'ıma
bulunma	Alım'ımda
ayrılma	Alım'ımdan
tamlayan	Alım'ımın
2. tekil (senin)
yalın	Alım'ın
belirtme	Alım'ını
yönelme	Alım'ına
bulunma	Alım'ında
ayrılma	Alım'ından
tamlayan	Alım'ının
3. tekil (onun)
yalın	Alım'ı
belirtme	Alım'ını
yönelme	Alım'ına
bulunma	Alım'ında
ayrılma	Alım'ından
tamlayan	Alım'ının
1. çoğul (bizim)
yalın	Alım'ımız
belirtme	Alım'ımızı
yönelme	Alım'ımıza
bulunma	Alım'ımızda
ayrılma	Alım'ımızdan
tamlayan	Alım'ımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	Alım'ınız
belirtme	Alım'ınızı
yönelme	Alım'ınıza
bulunma	Alım'ınızda
ayrılma	Alım'ınızdan
tamlayan	Alım'ınızın
3. çoğul (onların)
yalın	Alım'ı
belirtme	Alım'ını
yönelme	Alım'ına
bulunma	Alım'ında
ayrılma	Alım'ından
tamlayan	Alım'ının

Türetilmiş kavramlar

• Alım'ca,
• Alım'ken,
• Alım'la,
• Alım'sa,
• Alımcı,
• Alımcık,
• Alımlı,
• Alımsı,
• Alımsız

Kaynakça

• Kutalmış, Orhan G. (2003). Türkçe Kişi Adları. İstanbul: Karabudun Yayınları.

Anagramlar

• alım, malı